'अर्थपूर्ण जीवनाचा समाजात शोध' घेण्यासाठी २००६ साली डॉ. अभय आणि डॉ. राणी बंग यांनी तरुणांसाठी विकसित केलेली शिक्षणप्रक्रिया म्हणजे 'निर्माण'...

समाजात सकारात्मक बदल घडवून आणण्यासाठी विविध समस्यांचे आव्हान स्वीकारणा-या व त्याद्वारे स्वत:च्या आयुष्याचा अर्थ शोधू इच्छिणा-या युवा प्रयोगवीरांचा हा समुदाय...

'मी व माझे' याच्या संकुचित सीमा ओलांडून,त्यापलीकडील वास्तवाला आपल्या कवेत घेण्यासाठी स्वत:च्या बुद्धीच्या,मनाच्या व कर्तृत्वाच्या कक्षा विस्तारणा-या निर्माणींच्या प्रयत्नांचे संकलन म्हणजे "सीमोल्लंघन"!

गेल्या तीन महिन्यातील निर्माणींच्या धडपडींचे थोडक्यात पण नेमके वृत्त आपल्यासाठी घेऊन येतील अमोल amolsd07[at]gmail[dot]com आणि सतीश गिरसावळे girsawale.sg[at]gmail[dot]com व सीमोल्लंघन टीम!

निर्माणबद्दल अधिक माहितीसाठी - http://nirman.mkcl.org; www.facebook.com/nirmanforyouth

Saturday, 30 August 2014

१८ वा हिंद पाक दोस्ती मेळा जल्लोषात साजरा

भारत व पाकिस्तान मध्ये लोकशाही व शांतता नांदावी यासाठी १९९३ पासून प्रयत्नशील असलेल्या PIPFPD (Pakistan India Peoples forum for peace and democracy) चा १८ वा हिंद पाक दोस्ती मेळा १४ ऑगस्ट रोजी अमृतसर व वाघा बॉर्डरवर जल्लोषात साजरा करण्यात आला. ह्या कार्यक्रमाचा उद्देश फाळणीत मृत्यूमुखी पडलेल्याना आदरांजली व भारत पाक मैत्रीचा सेतू बळकट व्हावा असा होता.  महाराष्ट्रातून २५ जणांची टीम यात सहभागी झाली होती (त्यात १० निर्माणींचा सहभाग होता).
            १४ ऑगस्टला सकाळी कार्यक्रमाची सुरुवात नाटशाला येथे परीसंवादाने झाली. परिसंवादाचा विषय ‘Challenge of Terrorism, In south Asia and India-Pakistan relationship’ असा होता. परिसंवादात पाकिस्तानातील दोन वक्त्यांचा समावेश होता. PIPFPD चे सचिव सतनाम सिंघ माणिकानी सांगितले कि सार्क देशात करोडो लोक शिक्षण व आरोग्याच्या सुविधांपासून वंचित आहेत. दक्षिण आशियात भारत, पाक व अफगाणिस्तान ने एकत्र यायला हवे. या देशातील राजकारणी, लेखक, पत्रकार व कलाकार यांनी आपली जबाबदारी पार पाडली पाहिजे. आपल्या आपल्या सरकारवर शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी दबाव टाकला पाहिजे. भारत-पाक काश्मीर प्रश्नाच्या पुढे नाही गेले तर शांती प्रस्थापित होण्याचे स्वप्न अपूर्णच राहील.

मुंबईतील पत्रकार जतीन देसाईनी भारत-पाक मधील आर्थिक संबंध सुधारावे व आपसातील व्यापारात वाद केली तर शांतता स्थिर होण्यास मदत होईल अशी मांडणी केली. दिल्ली प्रेस क्लब चे अध्यक्ष पुष्पिंदरनी सांगितले की जिहादी कडून जेव्हा इस्लाम खतरे मी अस म्हटलं जात तेव्हा मला वाटत की, इतर धर्मियापेंक्षा सध्या इस्लामला  मुसलमानाकडून अधिक धोका आहे. पाकिस्तान सध्याच्या परिस्थितीतून स्थिर होणे भारतासाठी फायद्याचे आहे. पाकिस्तानातून भारतात पोहोचलेले इदरीश तबसुम यांनी सांगितलं दोन्ही देशांमध्ये असलेले भूकबळी, कुपोषण, गरिबी, भ्रष्टाचार हे खरे आतंकवादी आहेत. आम्हाला त्यांच्याशी लढा द्यावा लागेल. दिल्लीच्या CPI नेत्या अमरजित कौर यांनी भारत पाक मधील खराब संबंधासाठी अमेरिकेला दोषी ठरवले. दक्षिण आशियात शांतता प्रस्थापित करण्याची घोषणा करणारी अमेरिकाच जास्त शत्रास्त्र पुरविते. प्रा. शेखर सोनाळकर यांनी सरकारला काय हवं यापेक्षा अधिक जोर हा त्या देशातील जनता काय म्हणते या मुद्द्यावर दिला. परिसंवादाची सांगता भारत पाक जिंदाबादच्या घोषणेने झाली. संध्याकाळी क छोटेखानी पंजाबी गाण्याच्या मैफिल नंतर आम्ही सगळ्यांना हवा असलेला क्षण जवळ येत होता. PIPFPD चे ४० व इतर संस्थाचे ६० असे १०० जण, वाघा सीमेवर पोहचलो. पलीकडे पाकिस्तानातील १०० लोक त्याचवेळेस या कार्यक्रमासाठी हजार होते. १४ ऑगस्ट च्या रात्री ११-३० वाजेपासून ते १५ ऑगस्टच्या १२-३० वाजेपर्यंत ह्या एक तासात भारत-पाक मैत्री मेळाव्याचा शेवटचा टप्पा साजरा करण्यात आला. भारत-पाक जिंदाबाद, (Indo-Pak friendship long live long live) च्या घोषणेणी परिसर दणाणून गेला. दोन्ही बाजूची जनता सीमेच्या प्रवेशद्वारापासून १० फुट अलीकडे व पलीकडे होती. (जे प्रवेशद्वार कधीकाळी नव्हते). वाघा हे भारत पाकिस्तान सीमेवरील एक गाव आहे ज्याचा अर्धा भाग भारतात व अर्धा भाग पाकिस्तानात आहे. सगळ्यांना भरून आलं होतं. काहींनी तिथेच आपल्या अश्रूंना वाट मोकळी करून दिली.
            १५ ऑगस्टला भारताच्या स्वातंत्र्यदिवस वाघा बोर्डर वर साजरा करण्यात आला. उन्हाच्या झळा खात आम्ही सगळे वाघा सीमेजवळील मैदानावर पोहचलो ६००० च्या आसपास लोक दाटीवाटीने बसले होते. त्याहून अधिक लोक मुख्य प्रवेशद्वाराच्या बाहेरच अडकले होती. साधारण ४-३० ला कार्यक्रमास सुरवात झाली. सुरुवातीला घोषणा झाल्यानंतर जवानांचे काही प्रात्यक्षिक व कॉलेजच्या विध्यार्थ्यांचे देशभक्तीवर आधारित सांस्कृतिक कार्यक्रम झाला. ‘बिग पैगाम सरहद के नाम’ हा कार्यक्रम एका व्यावसायिक रेडिओला द्यावा हे जरा बुद्धीला पटलं नाही. आरजे निलेश मिश्राने म्हटलेले दिल तो बच्चा है जी, बॉडीगार्ड चित्रपटातील अजून एक गाणे, त्यानंतर सगळ्यांना दिल तो चाहता है वर थिरकायला सांगणे हे सगळ लज्जास्पद होतं. प्रेक्षक चिडले आहेत व ते आपली टर उडवत आहे हे आयोजकांच्या लक्षात येऊ नये ही अधिक लज्जास्पद गोष्ट.
            ह्या दरम्यान दिल्ली – लाहोर बस स्टेडियम (अमृतसर – लाहोर ग्रांट ट्रंक रस्ता वाघ सीमेवरून जातो)  मधूनच गेली. सगळ्यांनी बसला अभिवादन केले. त्यातल्या त्यात सुखावणारी बाब.
            संध्याकाळी RETREAT CEREMONY सुरु झाली. यात दोन्ही सैनिक संचलन करतात व एकमेकांची शक्ती दाखवण्याचा प्रयत्न करतात. (ते सुद्धा योग्य की अयोग्य हा प्रश्नच आहे.) ह्यावेळेस संध्याकाळी दोन्ही देशाचे ध्वज उतरवले जातात. कार्यक्रम प्रवेशद्वार रात्रीसाठी बंद होतात आणि जवान त्यांच्या सुरक्षेचा कामात पुन्हा व्यस्त होतात. कालच आपण भारत पाक मैत्रीसाठी आगाज केला आणि आज त्याचे विपरीत चित्र बघितल्यावर मन विषण्ण होतं. पण काहीका असेना आपले प्रयत्न चालूच राहणार.

भारत पाक दोस्ती झिंदाबाद!

संदर्भ:

http://www.pipfpd.org/


स्रोत: सागर पाटीलsgpatil4587@gmail.com

No comments:

Post a Comment