'अर्थपूर्ण जीवनाचा समाजात शोध' घेण्यासाठी २००६ साली डॉ. अभय आणि डॉ. राणी बंग यांनी तरुणांसाठी विकसित केलेली शिक्षणप्रक्रिया म्हणजे 'निर्माण'...

समाजात सकारात्मक बदल घडवून आणण्यासाठी विविध समस्यांचे आव्हान स्वीकारणा-या व त्याद्वारे स्वत:च्या आयुष्याचा अर्थ शोधू इच्छिणा-या युवा प्रयोगवीरांचा हा समुदाय...

'मी व माझे' याच्या संकुचित सीमा ओलांडून,त्यापलीकडील वास्तवाला आपल्या कवेत घेण्यासाठी स्वत:च्या बुद्धीच्या,मनाच्या व कर्तृत्वाच्या कक्षा विस्तारणा-या निर्माणींच्या प्रयत्नांचे संकलन म्हणजे "सीमोल्लंघन"!

गेल्या तीन महिन्यातील निर्माणींच्या धडपडींचे थोडक्यात पण नेमके वृत्त आपल्यासाठी घेऊन येतील अमोल amolsd07[at]gmail[dot]com आणि सतीश गिरसावळे girsawale.sg[at]gmail[dot]com व सीमोल्लंघन टीम!

निर्माणबद्दल अधिक माहितीसाठी - http://nirman.mkcl.org; www.facebook.com/nirmanforyouth

Sunday, 11 August 2013

तिनका तिनका जर्रा जर्रा

दोन मैत्रिणी असतात, कमल आणि चंदा म्हणूया. दोघीही एका चाळीत राहणाऱ्या. दोघींचेही नवरे एका कारखान्यात काम करणारे. कमलचे कपडे नेहेमीच साधे, तर चंदा दर काही दिवसांनी नव्या ड्रेसमध्ये दिसणारी. एकदा कमल चंदाला याचं रहस्य विचारते-- चाळीत इतक्या सटासट नवे कपडे आश्चर्याचेच.
चंदा सांगते, "दर काही दिवसांनी नवरा घरी परतल्यावर मी त्याच्यामागे कटकट करते, "मी आपलं दिवसभर स्वयंपाकपाणी आणि धुणीभांडी करायची, आणि तू मात्र घरी येऊन गरम चहाची ऑर्डर सोडायचीस. का सहन करायचं मी हे?" पुरेशी कटकट केली, की तो संतापून मला मारतो. म्हणजे फार नाही, पण मारतो. मग मी रडारड करते. त्याच्याशी अबोला धरते. असे एकदोन दिवस गेले, की तो मला बोलते करायला नव्या ड्रेसच कापड आणून देतो! शिवण तर काय, आपण घरीच करतो!" जरा वेळाने चंदा म्हणते, "आणि हो, पगाराच्या दिवसाच्या आसपास हे नाटक करायचं, फार आधीनंतर नाही!"
पुढचा पगाराचा दिवस जवळ येतो. नवरे घरी येतात. जरा आधी चंदाने आठवण करून दिलेली असते. अर्धा तास जातो. कमल रडतरडत चंदाकडे येते. म्हणते, "नाही जमत! सगळ तू सांगितलंस तस केलं!" "मग?", चंदा विचारते. कमलचे रडणे वाढते. "तो भांडी घासतो आहे!"


ओ. हेन्री या अमेरिकन कथाकाराच्या " A Harlem Tragedy" या कथेचं हे संक्षिप्त भाषांतर. आपल्या योजनांचं 'फळ' आपल्याला अपेक्षित तेच मिळेल याची खात्री नसते!

नंदा

2 comments: